Red Faction: Guerilla

Autor: Eryk 'Erykz' Zieliński
Redakcja: Thoctar, Miszcz Czarny

Oto świetnie zapowiadająca się kontynuacja kultowej gry Red Faction z 2001 roku. Dziesiątki trailerów ukazujących Guerillę nie mogą kłamać. Gra musi być dobra. Skoro musi, to jest. Ostatnia produkcja studia Volition przeszła moja najśmielsze oczekiwania, choć, jak to zwykle bywa, nie uchroniła się od kilku błędów. Co otrzymaliśmy po ośmiu latach, które minęły od wydania „jedynki”?

Pal i niszcz

Akcja Red Faction: Guerilla osadzona jest 50 lat po wydarzeniach znanych z pierwszej części. Wcielamy się w górnika o imieniu Alec Mason, który niczym Nico Bellic, szuka wolności i próbuje rozpocząć nowe życie. Jednak w przeciwieństwie do Nico – na Marsie. Niestety, to co zastał na Czerwonej Planecie, diametralnie odbiegało od jego wyobrażeń. Korporacja Earth Defence Force wprowadza bezduszny, wyniszczający reżim, a każdy podniesiony głos sprzeciwu krwawo tłumi. Wcielając się w naszego bohatera stajemy na czele buntu przeciwko EDF. Mobilizujemy towarzyszy i jako partyzantka ruszamy do boju. EDF kontra tytułowa Guerilla (warto zaznaczyć, że „Guerillas” oznacza ni mniej ni więcej co „partyzantka”. Guerillas wywodzą się z Ameryki Północnej gdzie tworzą ogromne militarne potęgi na podwalinach narkotykowego handlu. Jedyne co łączy prawdziwych partyzantów z tymi z Red Faction to to, że walczą przeciwko władzom własnego kraju). Alec ma dodatkowy powód, aby stawić czoło uciskającym - z ich rąk zginął jego brat.

Nieprzypadkowe jest wcześniejsze nawiązanie Aleca do Nico. Red Faction i seria GTA mają ze sobą o tyle dużo wspólnego, że główny motyw gry to: niszcz, pal, równaj z ziemią, zabij, rozgnieć (weź do ręki słownik wyrazów bliskoznacznych i znajdź jeszcze kilka synonimów), roztrzaskaj oraz ucieknij. A wszystko to ubrane w niewiarygodnie piękną szatę graficzną i okraszone bardzo dobrym modelem zniszczeń.

Inspektor Gadżet

Alec to skrzyżowanie Jamesa Bonda z Inspektorem Gadżetem. Już w samouczku poznajemy możliwości naszego bohatera. Górnik biega sprintem, skacze ponad przeszkodami oraz potrafi ukryć się za zasłoną, uciekając od wrogiego ognia. Na starcie dostajemy partyzancki hanbook, z którego czerpiemy informacje o broni, pojazdach, morale Guerilli oraz sektorach, na które Mars został podzielony. Jak przystało na dowódcę porównanego do Gadżeta, mamy do dyspozycji nie arsenał broni, ale tak ze trzynaście magazynów, na które zrzucały się wszystkie armie świata. Innymi słowy - na brak spluw nie możemy narzekać. Jako górnik, na samym początku do dyspozycji mamy kilof, przydający się do niszczenia wszystkiego wokół, wliczając w to czaszki kilku wysłanników EDF. Dodatkowo, w łapki wpadają nam ładunki wybuchowe, wyrzutnie rakiet, zwykłe pistolety, miny, ładunki elektryczne, miniguny, spawarki łukowe czy też niszczące wszystko jednym strzałem wyrzutnia termo baryczna. Z czasem, gdy coraz dalej posuwamy się w grze, otrzymujemy coraz więcej broni do dyspozycji. Pod koniec trudno czasami zdecydować, jakim sposobem rozmazać tego kolesia przed tobą po powierzchni Ziemi. Tfu, Marsa.

Co ciekawe, każdą broń możemy zmodyfikować, ulepszając niektóre jej atrybuty. Robimy to w kryjówkach partyzantki rozsianych po wszystkich sektorach. Temat, który zacząłem jest niewyczerpany, bo w nowym Red Faction możemy usiąść za sterami pojazdów! Transportowce opancerzone, wielkie jeżdżące platformy wiertnicze, samochody przewożące złom, quady i mnóstwo innych. Co najważniejsze, do KAŻDEGO pojazdu można wsiąść i zaszaleć na czerwonych bezdrożach! Osobną kategorią pojazdów są mechy. Wsiadamy do nich jedynie przy wykonywaniu misji, ale to, co dzieje się po wygodnym usadowieniu się Aleca w fotelu… Bajka. Kurz z niszczonych budynków wznosi się co i rusz, chrzęst łamanych i deptanych kości drażni uszy. Mechem niszczymy dosłownie wszystko i to w wielkim stylu.

Misje

Podobnie jak w GTA, w Red Faction istnieją sektory. Jest ich sześć i dostęp do kolejnych otrzymujemy razem z postępami fabularnymi. W każdej chwili możemy podjąć się misji głównych, popychających fabułę do przodu, wykonywać misje poboczne, lub po prostu biegać po Marsie i demolować wszystko, co nam wejdzie pod rękę. Misje są jednak trochę schematyczne - ograniczają się do, a jakże, rozwalania i uciekania z miejsca wypadku.

Grafika i muzyka

Świetne eksplozje, dym, ogień – to znak rozpoznawszy nowego RF. Dodatkowo klimat Czerwonej Planety. Pustkowia, wyboiste drogi, gdzieniegdzie przepotężne stacje wydobywcze- robią naprawdę duże wrażenie. Co więcej, nie pominięto takich aspektów, jak zróżnicowanie pór dnia, a nawet zachowań atmosferycznych.


Wspominałem już o świetnej mechanice zniszczeń. Rozwalić można dosłownie wszystko. Poczynając od samochodu, którym jedziemy, kończąc na dowolnym budynku. Dodać trzeba też o wysokim poziomie animacji. Muzyka jest średnia. Jako recenzent i gracz, zawsze zwracam na nią największą uwagę. Dobry podkład muzyczny świetnie buduje klimat gry, którego tutaj trochę zabrakło. Niemrawa i dosyć schematyczna fabuła mogłaby zostać uratowana przez miły dla ucha soundtrack. Niestety, tak się nie stało, co godzi w ogólną ocenę Red Faction: Guerilla.

Podsumowanie

Red Faction: Guerilla to świetna gra. Nie jest pozbawiona błędów, to oczywiste, ale nie przeszkadzają one w zabawie prawie w ogóle. Radocha, która płynie z demolowania wszystkiego wokół i oglądanie świetnych animacji zniszczeń niweluje gorzki posmak schematyczności i powtarzalności. Podsumowując, naprawdę warto zagrać w ten tytuł, szczególnie, jeżeli ktoś przepada za swobodą i serią GTA.


Plusy:

• wielka ilość broni do wyboru
• mechanika zniszczeń
• pojazdy
• klimat

Minusy:

• schematyczność
• powtarzalność
• słaba muzyka
• banalna fabuła

Tytuł: Red Faction: Guerrilla
Producent: Volition Inc.
Wydawca: THQ Inc.
Dystrybutor PL: CD Projekt
Data premiery (świat): 15 września 2009
Data premiery (Polska): 18 września 2009
Platformy: PC
Wymagania sprzętowe: Core 2 Duo 3.2 GHz, 2 GB HDD, karta grafiki 256 MB (GeForce 8800 lub lepsza), 15 GB HDD, Windows XP/Vista
Nośnik: 1 DVD
Strona WWW: www.redfaction.com/
Sugerowana cena wydawcy: 119,90 zł