Oolite

Autor: Katarzyna 'Zireael' Moszczyńska
Redakcja: Maciej 'Czarny' Kozłowski

Darmowa gra Oolite jest wariacją na temat produkcji z lat siedemdziesiątych, pod tytułem Elite. Pod względem samej rozgrywki dokonano jedynie kosmetycznych zmian, toteż znawcy oryginału poradzą sobie bez problemu. Gra nazywana jest „space combat/trading game” i jest to najlepsze jej określenie, ponieważ tak naprawdę nie wpisuje się w ramy typowych gatunków. Najbliżej jej do symulatora kosmicznego.



Gracz zaczyna jako świeżo upieczony pilot statku kosmicznego - może zostać handlarzem, piratem lub łowcą nagród. Nasz statek na początku jest wyposażony jedynie w laser, ale wraz z rosnącymi funduszami, możemy zdobyć lepszy sprzęt. W przeciwieństwie do Elite, mamy również możliwość kupienia innego statku.

Zaloguj się aby wyłączyć tę reklamę


Majątek możemy zdobywać głównie handlując - nieocenioną pomocą przy tym okazuje się zawarta w instrukcji tabelka cen. Pewne produkty są zakazane przez GalCop (galaktyczną policję), ale przy pewnej dozie szczęścia możemy uniknąć kary, zyskując wymierne profity. Naruszenie prawa nie oznacza dla nas końca gry, jednakże może ją znacznie utrudnić. Władze dysponują bowiem najszybszymi z niezmodyfikowanych statków. Na szczęście można dość szybko wrócić do statusu praworządnego pilota.


Drugim sposobem zdobycia pieniędzy (zwanych kredytami), a przy okazji podnoszenia swojej pozycji w rankingu, jest oczywiście zestrzelenie paru przeciwników. Oolite nie jest jednakże grą w stylu „zabij wszystko, co się rusza”. Wspominałam już o policji? Przypadkowy strzał do jednego z przedstawicieli władz kończy się zazwyczaj dla nas bardzo nieprzyjemnie. Zniszczenie pirata natomiast przynosi nam bardzo niewielką nagrodę pieniężną. Jeśli mamy szczęście i odpowiedni sprzęt, możemy zabrać jego ładunek - z reguły nie jest on duży, ale może przynieść trochę zysku.

Oolite nie ma ustalonej fabuły jako takiej, oferuje jedynie kilka wbudowanych misji. Ich ukończenie z reguły odblokowuje wcześniej niedostępne komponenty dla naszego statku. Nie ma też ściśle ustalonego końca. Teoretycznie zadaniem gracza jest uzyskanie stopnia elite (ponad 6400 zestrzelonych wrogów), ale nawet wtedy gra się nie kończy.


Największą bolączką gry jest trudne dokowanie w stacji kosmicznej, które jest niezbędne do zapisania gry. Początkujący gracz rozbije się niejeden raz - nawet znający oryginał będą mieli problemy, wprowadzono bowiem pewne zmiany w stosunku do Elite. Z tego powodu, pierwszym ekwipunkiem, jaki powinniśmy sobie sprawić, jest komputer dokujący, rozwiązujący skutecznie ten problem. Szkoda, że nie dostajemy go automatycznie, oszczędziłoby to nerwów wielu graczom.

Grafika

Grafika w Oolite jest niezła, aczkolwiek nie powala. Plusem jest to, że pozwala grać także na starszych komputerach. Gra nie ma wysokich wymagań sprzętowych, jednakże nie uruchomi się bez akceleratora 3D obsługującego OpenGL. Oolite oferuje praktycznie dowolną rozdzielczość – jednakże przy wysokich trudno jest dostrzec przeciwników – w grze dominują bowiem ciemne barwy – czarny, brązowy, ciemnoczerwony, granatowy. Takie jest tło, upstrzone paroma gwiazdami, i niestety tak ubarwione są też statki. Utrudnia to ich dostrzeżenie, co jest bardzo denerwujące. Świat gry rozjaśniają nieco planety i jasne słońca, posiadające barwne halo. Zdarzają się prawdziwe perełki, takie jak na znalezionym przeze mnie screenie.

Jako ciekawostkę dodam, że istnieje możliwość przełączenia wyglądu statków z współczesnych tektur na modelach 3D na czarno-białą siatkę wektorów – taką jak w oryginalnym Elite.

Dźwięk

Warstwa dźwiękowa ogranicza się do rzadkich odgłosów z naszego kokpitu i wycia syreny, kiedy radar wykryje wroga, a także dźwięku odpalanych bądź uderzających w nas rakiet. Brzmienie lasera jest denerwujące na dłuższą metę, zważywszy na fakt, że jest to nasza główna broń i bardzo często ją słyszymy.

Dodatki

Do Oolite dostępnych jest wiele fanowskich dodatków, znanych pod nazwą OXP (skrót od Oolite Expansion Pack). Ich tworzenie jest łatwe, opierają się bowiem na JavaScript, jak i cała gra. Są to z reguły nowe statki i ekwipunek, jednakże niektóre dodają całe nowe misje. Przedstawię tu kilka moim zdaniem najlepszych:

• Random Hits - Nie dajcie się zwieść dopiskowi „beta”, dodatek działa stabilnie. Dodaje nowe stacje i możliwość polowania na piratów, za których oferowane są wysokie nagrody, nawet kilkaset razy wyższe niż za normalnych maruderów.
• Realistic Shipyards - Używa dużej ilości RAM-u i może powodować spowolnienie gry. Wymaga wcześniejszego zainstalowania kilku innych dodatków, jednakże zawiera w sobie prawie wszystkie dodatkowe statki plus tabelkę z ich opisem.
• Target Autolock + Military HUD - Pierwszy, zgodnie z nazwą, kieruje nasz dodatkowy celownik na atakujący nas statek, drugi zaś zmienia wygląd naszego kokpitu. Najlepszą jego częścią jest rozjaśnienie części tła, co znacznie ułatwia dostrzeżenie innych statków. Nasz celownik zmienia również kolor, kiedy skierujemy go na wroga.

Zakończenie

Reasumując, Oolite jest znakomitym remake’iem, który odzwierciedla ducha oryginału. Niestety, trochę mu brakuje do doskonałości. Stawiam produkcji ocenę 7/10. Ci, którzy znają i lubią Elite, mogą podwyższyć ocenę o jeden stopień. Na więcej ta gra niestety nie zasługuje.

Polecam tym, którzy lubią gry trwające dłuższy czas. Odradzam natomiast miłośnikom jasno postawionych celów i powalających na kolana efektów graficznych lub dźwiękowych.



Plusy:

• duża swoboda dana graczowi
• nieskończona gra
• liczne dodatki
• darmowa
• możliwość przyspieszenia akcji

Minusy:

• w większości ciemne kolory
• brak możliwości zapisu poza główną stacją
• masakryczne dokowanie w głównej stacji

Tytuł: Oolite
Data premiery (świat): 2004
Data premiery (Polska): 2004
Platformy: PC
Strona WWW: www.oolite.org/
Sugerowana cena wydawcy: 0,00